Cochabamba, December 2011

Beste Familie, Vrienden en Bekenden,

 

Alwéér is er bijna een jaar voorbij, en ik weet niet waar het gebleven is… Het lijkt wel of het steeds sneller gaat. Ik heb pas een boek gelezen dat heette, ¨Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt¨; dat had ik al lang liggen en ik wilde er nooit aan, want ik vond dat meer voor oudere mensen…. Ik kreeg ook kortgeleden een boekje dat heet, ¨Oeps, een senioren moment¨!! Wat willen mensen toch zeggen tegen mij…?? Uiteraard ben ik geen 30 meer, maar het leven hier in Bolivia is elke dag toch nog vol en ik moet zeggen, dat ik me daar het beste bij voel. Toen ik dit jaar in Nederland was, heb ik een paar keer gezegd dat voor mij het ergste een stille kamer met een tikkende klok zou zijn…. Maar daar is hier in Cochabamba weinig gevaar voor, alhoewel ik wel graag regelmatig een stil moment heb, ook als het even kan elke dag een eucharistieviering. Zorgen dat je niet alléén maar aan het rondrennen bent.

Er is natuurlijk weer van alles gebeurd in de afgelopen maanden. We hebben bv. het huis Wiñay van Amanecer weer opnieuw kunnen openen; het heeft nu twee verdiepingen en biedt plaats aan meer kinderen en we hebben dat kunnen realiseren door de hulp van organisaties en een school en individuele personen in Nederland. Ook hebben we onze eigen, nieuwe nachtopvang kunnen inzegenen, die plaats biedt aan een niet te groot aantal jongeren/kinderen elke nacht (als je té veel mensen probeert op te vangen verlies je gemakkelijk het persoonlijke contact); ook dáár hebben vrienden en organisaties in Nederland ons bij geholpen. Anderen hebben ons geholpen, zoals steeds, bij het mogelijk maken van de studies van een groot aantal kinderen en jongeren; er zijn mensen die ons helpen bij de aanschaf van schoolmaterialen voor veel kinderen en jongeren, en er zijn anderen die zorgen dat we studiebeurzen hebben voor méér dan veertig jongeren in hogere opleidingen (technisch/universitair) (ik heb ze kortgeleden geteld – ik had zelf niet in de gaten dat het er zoveel waren...)!! Ook ontvangen we de hulp voor de vele zieken die bij ons aankomen; dit jaar springen Igor en Zenón eruit; Igor heb ik eerder genoemd als degene die een niertransplantatie zal moeten hebben; we wachten nog steeds omdat hij nog onderzoeken heeft naar een eventuele tuberculose…. Zenón is een patiënt met hetzelfde probleem. Hij is door het ziekenhuis naar ons gestuurd, omdat hij verder niemand heeft, en voorlopig zijn we bezig met dialyse…. Maar er zijn ook andere zieken, zoals bv. Fernando die elke maand zo´n $200 aan medicijnen kost…. Daarnaast heb ik natuurlijk mijn handen vol aan Casa Jerusalén en Casa Ana Maria, twee huizen voor jongeren die alle twee vol zitten, ik heb dit jaar misschien wat minder gedaan op school (en ik denk dat ik dat misschien wel een beetje van me af kan schuiven…), ik heb m´n werk in de parochie en in de vrouwengevangenis, en ze zouden me graag op nóg een paar plaatsen willen, maar ik kan ook niet alles!! We hebben ook dit jaar onze drama's gehad. Vooral de dood van Sandra (41) en Sergio (54), die alle twee bij ons werkten. Sergio al heel veel jaren, maar Sandra was degene met wie ik veel meer samen heb gewerkt. Zeer moeilijk om die mensen te vervangen. Er zijn gelukkig ook steeds weer hele goede en mooie momenten. Zo was er bv. ene Mauricio die op een gegeven moment zijn salaris niet inleverde bij mij (ze moeten sparen), en later bleek dat hij eten had gekocht voor een groep mensen op straat, omdat hij zélf ook jaren op straat had gewoond en toen het liefst kip met frites wilde hebben en het nooit had!! Er was een briefje van Erwin, die een tijd op Casa Jerusalén heeft gewoond. Ik kreeg dat briefje nét voordat hij wegging; daarin liet hij heel duidelijk merken dat hij enorm dankbaar was voor het feit dat hij bij ons had mogen wonen; hij huilde toen hij wegging, hij ging terug naar zijn familie, hij was nog erg jong (13), maar de dankbaarheid straalde er vanaf!! Er is bv. ook Ismael op Casa Ana Maria, die geen idee heeft van wat het betekent om kwaad te zijn/blijven of om wrok te voelen, iemand die daar in huis helemaal is opgebloeid. Een andere Mauricio, die wegging naar het leger en naar zijn familie, bedankte ook uitvoerig; ik bedankte hém en hij vroeg me waarom; ik zei, "bedankt omdat je Mauricio bent"; hij is iemand die ook geweldig vooruit is gegaan in de tijd dat hij bij ons was; het werd wél weer een afscheid met tranen!!

Er zijn ook weer de nodige ´kleinkinderen´ geboren, we hebben doopjes gehad, er zijn jongeren van ons getrouwd, zeg maar mensen die ik vijftien jaar geleden kende… We hebben Dayne, die het heel goed doet in haar studies, haar moeder Carmen die nu na heel lange tijd weer tanden in haar mond heeft dank zij één van onze jongeren die afgestudeerd is als tandarts, Edgar, die als tandarts een hele drukke praktijk heeft, Mariela, die het goed doet in haar studies (ze heeft nu wel een kind, maar ze gaat wel gewoon door met haar studies); zóveel moois en zoveel goeds!!

Er zijn ook moeilijker ´gevallen´, zoals bv. Victor en Luis die op Casa Ana Maria wonen, twee broers die bijna niet met elkaar praten…. , twee mensen met wie we vaak heel veel plezier hebben, maar die ook heel moeilijk in elkaar zitten en die veel problemen hebben. Dus: om al deze dingen en om nog veel meer, blijven we toch maar zoveel doen als we kunnen!! Het is zó enorm de moeite waard allemaal, en, zoals ik zeg, er is nog veel meer en ik ben van alles vergeten…

Ik wil jullie allen van harte danken voor alles wat jullie voor ons doen, want zonder dat zouden we verloren zijn!!

Ik vertrouw erop dat we ook in 2012 weer op jullie allemaal zullen mogen rekenen. Onze kinderen en jongeren hebben jullie nodig!!

Ik wens ook iedereen een Zalig en Gelukkig Kerstfeest en ik hoop dat 2012 voor jullie allen een jaar van veel voorspoed moge zijn!!

Met de allerhartelijkste groeten en de beste wensen!!

Rev. Theo Raaijmakers

Casilla 2431

Cochabamba

Bolivia

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. Giften graag naar: Rabobank: 1345 20 769

t.n.v. Stichting Werk Theo Raaijmakers

Het IBAN-nummer: NL 89 Rabo 0134 5207 69

Bic of shiftnummer: RABONL2U

ANBI nr: 816041672

Als u geen prijs meer stelt op verdere informatie over Theo's werk en de

Stichting Werk Theo Raaijmakers, wilt u ons dit dan a.u.b. laten weten?

Graag bericht naar: Stichting Werk Theo Raaijmakers

Secretariaat: Dirk van Iersel

Haverakker 3

5081 ML Hilvarenbeek

E-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Het zou gemakkelijker en goedkoper voor ons zijn, als we u deze

rondzendbrief per e-mail kunnen sturen. Als u hiermee accoord gaat,

wilt u dit dan even laten weten?

LET OP: WE HEBBEN EEN NIEUWE WEBSITE:

www.stichtingwerktheoraaijmakers.nl

(Ook hierop kunt u de rondzendbrief lezen)